Ova potresna ispovijest majke Nure o njenom sinu Azmiru, koji je ubijen tokom genocida u Srebrenici, duboko oslikava ličnu tragediju unutar kolektivnog stradanja. Njene riječi – “Još mi na obrazu stoji onaj njegov dah” – nisu samo sjećanje, već opomena.

Azmir, koji se vratio samo da poljubi majku prije nego što se pridružio koloni smrti, postaje simbol nevinosti, ljubavi i brutalno prekinutog života. Njegova sudbina, kao i sudbine hiljada drugih dječaka i muškaraca, potvrđena je kroz video snimke egzekucije koje su korištene kao dokaz u Haškom tribunalu A.

U julu 1995. godine, u Srebrenici je ubijeno više od 8.000 Bošnjaka, a zločin je pravno kvalifikovan kao genocid pred međunarodnim sudovima A B. Danas, 30 godina kasnije, još uvijek se ukopavaju posmrtni ostaci žrtava, često nekompletni, jer su tijela razbacana po sekundarnim grobnicama C.

Majke poput Nure, Mevlide, Behije i Samire svake godine dolaze u Potočare, noseći fotografije, uspomene i bol. Njihova svjedočanstva su temelj sjećanja, ali i poziv na pravdu i istinu, u vremenu kada se genocid sve češće negira D E.

🕯️ Pamtimo Azmira. Pamtimo Srebrenicu. Da se ne zaboravi. Da se ne ponovi.