Sarajevo je izgubilo jednog od svojih najtiših, ali najtrajnijih heroja. Boris Rajković, borac odbrane grada tokom najtežih dana rata, preminuo je nakon što je od 1994. godine bio u komi. Njegova sudbina nosi gotovo nadrealnu težinu – proveo je više od tri decenije u tišini bolničke postelje, duže nego što je imao prilike da živi svoj život u slobodi.
Rajković je bio među onima koji su stali u odbranu Sarajeva kada je grad bio pod opsadom. Njegova hrabrost i odluka da se suprotstavi nadmoćnijem neprijatelju ostaju deo kolektivnog pamćenja. Iako je rat prerano prekinuo njegov životni put, njegovo ime ostaje upisano među branioce koji su svojim telima i životima štitili grad.
Od 1994. godine, kada je pao u komu, njegovo postojanje postalo je tih, ali snažan podsetnik na cenu slobode. Generacije su se smenjivale, Sarajevo se obnavljalo, a on je ostajao u bolničkoj tišini – živ, ali zarobljen između života i smrti.
Neka mu je lahka zemlja bosanska
Odlazak Borisa Rajkovića nije samo kraj jedne lične tragedije, već i trenutak kolektivnog sećanja. Njegova žrtva podseća da sloboda Sarajeva nije došla sama od sebe, već je plaćena životima i sudbinama onih koji su je branili.
