Turska odbrambena industrija ušla je u novu fazu razvoja u kojoj domaći vojni sistemi više nisu samo razvojni projekti, već postaju dio redovnog naoružanja Oružanih snaga Turske. Nakon dugogodišnjeg razvoja, testiranja i usavršavanja, brojni strateški programi prelaze iz prototipske u operativnu fazu, što predstavlja jedno od najvećih dostignuća turske vojne industrije posljednjih decenija.
Među najznačajnijim novitetima nalazi se početak isporuke samohodne haubice T-155 Panter 8×8, koja zahvaljujući visokoj pokretljivosti i dometu od oko 50 kilometara omogućava brzo raspoređivanje i efikasno djelovanje na savremenom ratištu. Istovremeno je započela serijska proizvodnja glavnog borbenog tenka Altay, čiji će proizvodni kapaciteti biti dodatno povećavani u narednim godinama.
Veliki napredak ostvaren je i u pomorskim snagama. Turska ratna mornarica dobila je fregatu TCG Izmir, drugi brod klase Istif, opremljen gotovo u potpunosti domaćim sistemima, uključujući protivbrodske rakete Atmaca, protivzračni sistem Gokdeniz i nacionalni sistem za vertikalno lansiranje projektila. Paralelno s izgradnjom novih ratnih brodova, Ankara modernizira postojeću flotu zamjenjujući uvezene komponente domaćim rješenjima.
Značajan iskorak napravljen je i u zrakoplovstvu. Počela je serijska proizvodnja bespilotne borbene letjelice Bayraktar Kizilelma, dok se nacionalni borbeni avion pete generacije Kaan približava fazi serijske proizvodnje. U završnoj fazi testiranja nalazi se i domaći avionski motor, čiji se ulazak u operativnu upotrebu očekuje oko 2030. godine.
Istovremeno su počele isporuke školskog aviona Hurkus-2, što će omogućiti da se obuka vojnih pilota gotovo u potpunosti odvija na domaćim platformama. Pri kraju je i međunarodna certifikacija višenamjenskog helikoptera Gokbey, čime će biti otvoren put njegovom izvozu na svjetsko tržište.
Turska nastavlja snažno ulagati i u protivzračnu odbranu te elektronsko ratovanje. Serijska proizvodnja sistema Siper Block-1 već traje, Block-2 se priprema za proizvodnju, dok Block-3 prolazi završna ispitivanja. U proizvodnju je uveden i sistem elektronskog ratovanja Koral-2, a radar dugog dometa Alp-300, sposoban otkrivati ciljeve na udaljenosti do 600 kilometara, predstavlja važan korak ka potpunijoj tehnološkoj nezavisnosti.
Sveukupno gledano, Turska danas više nije samo država koja razvija napredne vojne tehnologije, već zemlja koja je uspostavila održiv sistem njihove serijske proizvodnje i uvođenja u operativnu upotrebu. Istovremeni razvoj kopnenih, pomorskih, zračnih, radarskih i sistema elektronskog ratovanja dodatno jača njene odbrambene sposobnosti i sposobnost odvraćanja, označavajući početak nove ere turske odbrambene industrije.
